آغازی در خانه ای دیگر

برای آغازی دیگر ، شاید بهانه ای هم  نمی خواستم … شاید کوچ ِ دوستانم به این خانه ، بهانه ام شد ، شاید هم نیاز به تنوع و شاید هم نیاز به تحول … شاید هم هیچ ! هر چند هیچ کدام از این ها دلِ خسته ورمیده ی مرا التیام نیست ، اما آمدم تا … بی شک دوستان ِ خوبی اینجا دارم ، علیرضا ، اکبر ، کوهیار و مرتضی … که مهر بی پایان دارند بر من و از داشتنشان سخت دلشادم … شعرهای نغز علی رضا ، طنزهای کوهیار ، روزنوشت های اکبر و عکس های مرتضی ، بی بدیلند و نایاب … به هر روی ، بی کاروان  کولی آمده تا ماندن ، ماندن و ماندن … بر این جاده ی نمناک …